Resim: Vincent van Gogh, “Selvi Ağaçlı Buğday Tarlası”
“Bir doğa nesnesinin ya da bir insanın aura’sını deneyimlemek, ona bize karşılık verebilecek bir bakış yetisi atfetmektir.”
— Walter Benjamin, “Baudelaire’de Bazı Motifler ”
Minnetin Kitabı
Tatlı Su’yu Duyma Denemesi
[NOT. DİPNOT.]
Not: Bir şairin kendi kitabı üzerine kapsamlı bir “okuma yazısı” kaleme alması alışılmış bir durum değildir. Bunun bazı yerli ve yabancı örnekleri bulunduğunu biliyorum; ama yaygın olmayan bu pratiğin doğru bir tercih olup olmadığından emin değilim. Tatlı Su’ya son noktayı koyduğumu düşündüğüm 3 Şubat 2026 günü kitabı aynı bitiş tarihiyle etiketlemiş ve “Açık Okuma”da okurla paylaşmıştım. Bazı kitapların hiç bitmediği ve bunun da onlardan biri olduğu kuşkusu belleğime kazınmış olsa da, bir emaneti taşımanın ağır yüküne dönüşen Tatlı Su’ya iki karton kapak arasında bir kitap formu vermenin zamanı gelmişti. Böylece, birçok bitiş provasının ardından gelen “Anlaşılan Bilgi” bölümü kitabın tamamlandığı düşüncesini de beraberinde getirdi. Çünkü Jisei’lerle bitiyordu ve ölüm haiku-sundan sonra hiçbir şey yazılamazdı. Bu kesin bilgiyle kitabın sonundaki etiketi yeniledim: 20 Haziran 2017 – 3 Şubat 2026 / Ankara – Davutlar Kuşadası. Oysa hayat devam ediyordu. Haijin henüz ölmemişti. Haziran ayının 18’inde kalemimden birdenbire “Suskun Hasat” dökülüverdi:
Sonsuz başağım –
Cânımın kulağında
Çınlıyor ahın.
Bu haiku Tatlı Su’yun bitmemiş olduğunu anlamama yetti. Öyle ya, ta baştan sezdiğim şey doğruydu: Kitabın benim isteğimden ya da irademden bağımsız şekillenen bir hayatı vardı; nerede ve nasıl biteceğine ancak kendisi karar verebilirdi. Bu gerçekten kaçmaya çalışmanın yolu da gereği de yoktu. Böylece, yaklaşık üç haftada Tatlı Su’ya yeni (şimdilik son) bir bölüm ekledim: “Susma Provası”. Bu bölümün haikuları farklı bir mekânda yazıldılar ve sanırım “Susma Provası”nı bana, doğanın daha adil olmadığı ama daha vahşi, daha kederli göründüğü Milas Boğaziçi Köyü’nün kırsalı esinledi. Bu yazı da aynı esinin içinden doğdu. Haikular geldikçe, merkeze son bölümü alan bu yazının biçimi, tonu ve düşüncesi yavaş yavaş kendiliğinden ortaya çıktı.
Dipnot: Yazı boyunca Suat Kemal Angı’nın Açık Okuma’da okurla paylaştığı özgün kitaplarından yararlanılmış, bu metinlerde dile getirilen poetik düşünceler yazının bütünlüğü içinde yeniden yorumlanmış ve geliştirilmiştir. Yazının deneme karakterini korumak amacıyla, (okumayı bölen ikincil bazı açıklamaları ve kronolojik olarak uzak ayrıntıları vermek dışında) akademik dipnot düzeni bilinçli olarak kullanılmamıştır. Yararlanılan metinler yazının sonunda listelenmiştir.]
Kitabın tamamına YAZARIN SONRAKİ YAŞAMI sayfasından ulaşabilirsiniz.
Rauschglück 